Sol göz kapağım, diğerine oranla birkaç milimetre daha küçük. Üst dudağım ince. Saçlarım hâlâ şekle girmiyor. Kollarımda kırdığım camlardan kalma izler var. Rüyalarım Tim Burton filmlerine on basar. Strese girince kağıtları küçük küçük parçalıyorum. Her gün ağrı kesici niyetine Türk kahvesi içiyorum. Kafamda mütemadiyen Schubert çalıyor. Defter biriktiriyorum. Şarkı söylüyorum. Yaşamı, ağaçları ve pitbullları seviyorum. Soyum muhtemelen Kızılderililere dayanıyor ama paralel evrende bir cadı da olabilirim. Yeryüzünde parmak izimin aynı olduğu bir insan var. Annemin ve babamın ismi “iyi ki”. Adım da gökyüzü anlamına geliyor.

Tabi siz normal bir otobiyografi istiyorsanız, 13 Mart Bursa doğumluyum. Marmara Üniversitesi bilişim doktora mezunuyum. Çocuk işçi sayılabilecek yaşlarımdan itibaren medyanın farklı alanlarında editör, metin yazarı, basın danışmanı, dijital medya yöneticisi, TV konuk koordinatörü, yayın yönetmeni, radyo programcısı, fotoğrafçı, reklamcı ve muhabir olarak köpek gibi çalıştım. Medya ve iletişim danışmanı olarak üretmeye, şarkı söyleyerek de umut etmeye devam ediyorum.